SŁOWO DLA MISJI

Refleksja misyjna dotycząca  liturgii niedzielnej

EUNTES.NET proponuje co tydzień świeckim, osobom zakonnym i kapłanom refleksję nad liturgią niedzielną odczytaną w „kluczu misyjnym”. Proponujemy pewne sugestie do medytacji misyjnej, osobistej i wspólnotowej w oparciu o Słowo Boże, które w stały i zaskakujący sposób nadal oświeca, umacnia i podtrzymuje misyjną drogę Kościoła, za życie świata.



Samarytanka: od pragnienia wody do pragnienia Boga



III Niedziela Wielkiego Postu

Rok A, 24 lutego 2008 r.

 

 

Wyjścia  17,3-7

Psalm  94

Rzymian  5,1-2; 5-8

Jan  4,5-42

 

Refleksja
Istnieje wiele bogatych komentarzy, zainspirowanych tym znanym tekstem z Ewangelii św. Jana. Ukazują je także liczne publikacje kaznodziejskie. Idąc tutaj śladem misyjnego przesłania, ograniczamy się do wskazania jedynie niektórych punktów, które mogą być pomocne w refleksji nad wyzwaniami żniwiarzy Ewangelii i mogą pobudzać misyjną odpowiedź wspólnoty chrześcijańskiej, które celebruje Eucharystię.

 

Ten fragment Ewangelii przedstawia zwykłą i prostą sytuację: jest gorąco, Jezus jest zmęczony podróżą, siada, jest spragniony, szuka wody, uczniowie poszli w poszukiwaniu żywności, jakaś samarytanka podchodzi do studni jak zazwyczaj czyniła to dotychczas, rozmowa o czerpaku, dzbanku, zaopatrzeniu w żywność... Jest to konkretna rzeczywistość, od której rozpoczyna się zadziwiająca ewangelizacja, jaką podejmuje Jezus. Łączy On kolejno kobietę, ludzi z miasta i uczniów... Od poszukiwania codziennej wody Jezus dociera do źródła wody, które stanie się w tym, komu On da, źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu (w. 14). Od studni Jakubowej (w. 6) do wody chrztu św. i Ducha Świętego; od świątyni w górach aż do „prawdziwych czcicieli w duchu i w prawdzie” oddanych Ojcu (w. 31; 32; 34). Oto doskonała strona metodologii misyjnej!

 

Ten, który prosi o wodę do picia (w. 7) jest Tym, który może dać siebie samego jako wodę, która ugasi na zawsze pragnienie kobiety i ludu: jest nim Mesjasz, który z tobą mówi (w. 26). Oto doskonałe objawienie tożsamości Jezusa. On z tej nieco ironicznej kobiety (w. 9), nieco odosobnionej ze względu na jej życie uczuciowe, czyni entuzjastyczną misjonarkę dobrej nowiny o Mesjaszu: „Chodźcie i zobaczcie...” (w. 29), a wielu Samarytan z tego miasta zmienia w osoby wierzące, które Go mają u siebie przez dwa dni i uznają Go za „Zbawiciela świata” (w. 42).

 

Uczniowie muszą nauczyć się czytać znaki czasu obecne i dojrzałe we wzroście Królestwa: „Podnieście wasze oczy i zobaczcie pola, jak dojrzewają do żniwa” (w. 35). Słowa Mistrza, które odsyłają do „obfitego żniwa”, w którym żniwiarze są nieliczni, ale to właśnie im przypada prosić „Pana żniwa, aby wysłał swoich robotników na żniwo swoje” (Mt 9,37-38). Misjonarz musi mieć oczy i serce zdolne do odczytania tych znaków, ponieważ Duch jest w dziele do czasu, jak to mówi św. Paweł (II czytanie). Chrystus rzeczywiście umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie” (w. 6), ale jest obecny w dziele tych wszystkich ludzi, którzy byli pierwsi niż misjonarze (J 4,36-38), przemienia serce osoby i czyni wiele rzeczy nieprzewidywalnych.

 

Jezus wprowadza temat daru wiary i wody życia, mówiąc: „O gdybyś znała dar Boży...” (w. 10), aby z kolei rozpowszechnienie tego daru włączyć w misję. Jezus sam jest najwyższym darem Ojca i jako taki sam się proponuje jako dar dla całej rodziny ludzkiej. Jest to dar do zrozumienia, przyjęcia, zachowania i ofiarowania. Takie jest podstawowe znaczenie misyjne daru wiary Pana Jezusa, który jest cennym motywem odkupienia łaską i sensem odnowy misyjnego wyzwania. W rzeczywistości wiara motywuje do misji, a tym samym misja wzmacnia wiarę.

 

Tak dzisiaj, jak i dawniej (I czytanie) lud jest zmęczony, narzeka i domaga się wody. I ma do tego prawo! „Lud cierpiał pragnienie z powodu braku wody” (w. 3). Wcześniej jednak pragnął wody wiary, Ducha. Ludzie zawsze byli i są świadomi konieczności wody materialnej do życia na całej planecie. Z powodu zaburzeń meteorologicznych, a w konsekwencji z powodu nieregularnych opadów zmniejszają się zasoby wody, wzrasta zjawisko pustynnienia itd.. Eksperci od geopolityki przewidują, że w zbliżających się dziesięcioleciach temat wody pitnej będzie powodem wielu poważnych konfliktów na światowym poziomie. Są to problemy, które dotykają kraje bogate i biedne. Brak wody pitnej dotyka przede wszystkim kraje najbardziej potrzebujące z powodu straszliwych skutków dla zdrowia i życia. W Mozambiku, dla przykładu, tylko 17% populacji wiejskiej ma dostęp do wody pitnej. Na 1000 niemowląt umiera 126. Nadzieja życia dla mężczyzn wynosi 47 lat, a dla kobiet 51. To tylko niektóre poważne codzienne problemy, w które włączona jest także działalność misyjna w wielu częściach świata, gdzie ludzie odczuwają głód i pragnienie: Boga szczególnie, ale także sprawiedliwości, chleba i wody. Programy oraz inicjatywy typu: „Woda dla życia”, „Woda prawem wszystkich” czy „H20ro”... popierane są w imię Ewangelii. (*)

 

Słowo Papieża

(*)  „Pokój nie może być tylko jakimś zwykłym słowem czy iluzorycznym pragnieniem. Pokój jest wyzwaniem i sposobem życia, które wymaga, aby zostały usatysfakcjonowane oczekiwania wszystkich, jak dostęp do pokarmu, do wody, do energii, do lekarstwa i do technologii, a także do kontroli zmian klimatycznych. Tylko w ten sposób można budować przyszłość ludzkości i tylko tak faworyzuje się rozwój integralny dla wszystkich i dla jutra”.

Benedykt XVI

Przemówienie do korpusu dyplomatycznego

akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej

7 stycznia 2008, nr 12

 

Śladami misjonarzy

- 24 lutego - bł. Ascension Nicol Goni (1868-1940), zakonnicy hiszpańskiej, współzałożycielki Misjonarek Dominikanek św. Różańca, o charyzmacie misyjnym i wychowawczym;

- 25 lutego - św. Walburgi (ok.710-779), siostry św.Wilibalda i św. Winebalda. Brała udział w grupie mnichów i mniszek, którzy wspierali św. Bonifacego w ewangelizacji Germanii. Była ksienią dwóch klasztorów w Heidenheim (Niemcy);

- 25 lutego - bł. Sebastiana Aparicio (+1600), który wyruszył z Hiszpanii do Meksyku, wstąpił w związek małżeński, został wdowcem, bogaczem, ale później został bratem trzeciego zakonu franciszkańskiego, zmarł w Puebla (Meksyk);

- 25 lutego - św. Ludwika Versiglia, biskupa, i Kaliksta Caravario, kapłana: salezjanów umęczonych w 1930 r. w prowincji Guandong w Chinach; 

- 26 lutego 1885 - ważna data w historii kolonializmu w Afryce i na terenach misyjnych, to dzień zakończenia konferencji berlińskiej (1884-1885), gdzie potęgi europejskie podzieliły między siebie kontynent afrykański;

- 27 lutego - bł. Carity Brader (1860-1943, M.G. Carolina), szwajcarskiej zakonnicy, misjonarki w Ekwadorze i Kolumbii, założycielki Zgromadzenia Franciszkanek Maryi Niepokalanej, która łączyła życie kontemplacyjne z misyjnym;

- 28 lutego - św. Augusta Chapdelaine'a, kapłana ze Stowarzyszenia Misji Zagranicznych w Paryżu, męczennika (+1856) w Xilinxian, w prowincji Guangxi (Chiny);

- 1 marca - rocznica powstania Konfederacji Latynoamerykańskiej Zakonów (CLAR, 1959) z siedzibą w Kolumbii.

 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Redakcja:  O. Romeo Ballan, mcci,
strona internetowa:  www.euntes.net  - „Słowo dla misji”
Tłumaczenie z jęz. włoskiego: Ks. Jan Piotrowski

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++