|
SŁOWO DLA MISJI Refleksja misyjna dotycząca liturgii niedzielnej
EUNTES.NET
proponuje co tydzień świeckim,
osobom zakonnym i kapłanom refleksję nad liturgią niedzielną odczytaną
w „kluczu misyjnym”. Proponujemy pewne sugestie do medytacji misyjnej,
osobistej i wspólnotowej w oparciu o Słowo Boże, które w
stały i
zaskakujący sposób nadal oświeca, umacnia i podtrzymuje misyjną
drogę
Kościoła, za życie świata.
 |
|
Misjonarze
życia
 V Niedziela Wielkiego Postu Rok A, 9 marca 2008 r.
Ez 37,12-14 Psalm 129 Rz 8,8-11 J 11,1-45
Refleksja
W ciągu tych trzech niedziel mnożyły się odniesienia do chrztu bądź w czytaniach biblijnych czy w innych tekstach liturgicznych (antyfony, modlitwy, prefacje...). W młodych Kościołach misyjnych, i nie tylko, noc paschalna zapewnia licznym katechumenom dorosłym i młodzieży wyjątkową uroczystość, właściwą udzielaniu sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. To szczególna uroczystość, przepełniająca serce i życie misjonarzy, pasterzy Kościołów oraz wspólnot kościelnych.
Wskrzeszenie Łazarza znajdujemy w połowie Ewangelii św. Jana (w 11 na 21 rozdziałów), ale przede wszystkim fakt ten jest centrum tematycznym, które może być uważane za najdoskonalszy sposób objawienia się Jezusa jako „prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka”. - Jezus jest tu prawdziwym człowiekiem napełnionym silnym uczuciem do przyjaciela Łazarza i sióstr z Betanii, jest zatroskany, współczuje głęboko, wybucha płaczem, usilnie prosi Ojca, woła donośnym głosem... Jednocześnie swoimi łzami daje nam powody do łez w podobnych sytuacjach. - Jezus jest tu prawdziwym Bogiem: nie demonstruje miłości i potęgi jak tylko w celu przywrócenia życia zmarłemu przyjacielowi, ponieważ ludzie wierzą, że jest On posłanym przez Ojca (w. 42). Tym samym głośny cud ukazuje ewidentnie trzy wartości, które idą obok siebie: miłość, wiarę i życie. Ponieważ „życie jest życiem tam, gdzie jest miłość” (Ghandi).
W swojej naturze bosko-ludzkiej Jezus realizuje swoją misję jako sąsiedztwo, stając się bliskim jak Samarytanin (por. Łk 10, 34), a temu, który cierpi, niosąc rozwiązanie problemów. Ale jest koniecznością wyjście na spotkanie Zbawiciela, który się zbliża, jak dwie siostry Marta i Maria (w. 20; 29) z otwartym sercem. Tylko z takiego spotkania pochodzi zbawienie. Ponieważ tylko „U Pana jest bowiem łaska, u Niego obfite odkupienie” (Psalm). Także w tym przypadku są różne reakcje. Z jednej strony pełna zaufania prośba sióstr, które otrzymują głośny cud i powrót Łazarza do życia, i co więcej, wielu Żydów uwierzyło w Jezusa (w. 45). Z drugiej strony, nawet w obliczu takiej oczywistości, nieprzyjaciele Jezusa zamykają się systematycznie, decydując się na zabicie Jego samego (J 11, 46-53) i rozważają także zabicie Łazarza (J 12,10).
„Nie jesteśmy na ziemi, aby strzec jakiegoś muzeum, ale aby troszczyć się o ogród pełen kwiatów i życia” (bł. Jan XXIII). Pierwszym i nieustannym planem Boga jest życie: „Chwałą Boga jest żyjący człowiek”, a więc człowiek, który żyje (św. Ireneusz). Jezus przyszedł, aby dać nie jakieś niepełne, zubożałe, przeciętne, niedorozwinięte..., ale życie w obfitości (J 10, 10). Jedno takie życie dla obecnego czasu i dla przyszłości! W świecie drastycznie naznaczonym śmiercią niesprawiedliwą, przedwczesną i śmiercią niewinnych każdy chrześcijanin – a tym bardziej misjonarz – jest wezwany do dokonania jasnego i definitywnego życiowego wyboru: przyjąć życie, dbać o nie, bronić je, mówić o nim, odkrywać małe znaki obecności, ochraniać jego początki, pozwalać mu rozwijać się w pełni... Obrona i promocja życia są głównymi tematami nauczania papieskiego. (*) Woda, światło, życie... są darami do życia i przede wszystkim do dzielenia i do komunikowania z innymi. Jesteśmy wszyscy wezwani, abyśmy byli misjonarzami życia!
Słowo
Papieża Jan Paweł II Przemówienie do Korpusu Dyplomatycznego, 10.01.2005 r.
(**) „Ci, którzy biorą udział w różnych formach działalności charytatywnej, są przede wszystkim świadkami miłości ewangelicznej. Takimi są ponieważ ich misja nie wyczerpuje się w byciu pracownikiem w serwisie socjalnym, ale jest głoszeniem Ewangelii w miłości. Idąc śladami Chrystusa, są oni wezwani do bycia świadkami wartości życia we wszystkich jego przejawach, broniąc specjalnie życia najsłabszych i chorych, naśladując przykład bł. Matki Teresy z Kalkuty, która kochała i otaczała troską umierających, albowiem życia nie mierzy się według jego wydajności, lecz ma ono wartość zawsze i dla wszystkich”. Benedykt XVI Przemówienie na Zebraniu Plenarnym Papieskiej Rady Cor Unum, 29.02.2008 r.
Śladami misjonarzy - 9 marca – świętych 40. Żołnierzy Kapadockich, męczenników z Sebasty w Armenii (+320); - 9 marca – św. Dominika Savio, zmarłego w wieku 14 lat (+1857), wychowanka św. Jana Bosco; patrona ministrantów; - 10 marca – bł. Eliasza del Socorro Nieves del Castillo (+1928), Meksykańczyka, augustianina, męczennika w Cortázar (Meksyk); - 12 marca - św. Alojzego Orione (1872-1940), kapłana, założyciela Małego Dzieła Bożej Opatrzności i innych zgromadzeń; - 15 marca - św. Ludwiki de Marillac (1591-1660), wdowy, założycielki wraz ze św. Wincentym à Paolo Córek Miłosierdzia, nazywanych dziś potocznie Siostrami Szarytkami; - 15 marca - rocznica urodzin (1831) św. Daniela Comboni (w Limone sul Garda-Brescia), pierwszego Wikariusza Apostolskiego Afryki Centralnej, zmarłego w Chartumie w 1881 r.; - 15 marca - bł. Artemidesa Zatti (1880-1951), salezjanina, lekarza i misjonarza w Patagonii (Argentyna). Redakcja:
O. Romeo Ballan, mcci, ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |